चुलीवरचं जेवण: मनोर-वाडा रोडवरील ५ अशे ढाबे जे फक्त ट्रक ड्रायव्हर्सना माहित आहेत

नमस्कार मंडळी! मी नितेश काठ्या. जन्मापासूनच पालघरच्या मातीत, याच हवेत लहानाचा मोठा झालो. आपण पालघरचे लोक म्हणजे खाण्यापिण्याचे एकदम शौकीन. त्यातल्या त्यात जर जेवण ‘चुलीवरचं’ असेल, तर मग विषयच संपला! आज मी तुम्हाला अशा एका प्रवासावर घेऊन जाणार आहे, ज्याचा अनुभव मी स्वतः अनेकदा घेतलाय.

आपला हा जो मनोर-वाडा रोड आहे ना, हा फक्त एक रस्ता नाहीये. हा मुंबई-अहमदाबाद हायवेला जोडणारा आणि पुढे नाशिक, जळगावकडे जाणाऱ्या अवजड वाहनांचा, म्हणजेच ट्रक ड्रायव्हर्सचा मुख्य गड आहे. दिवस-रात्र धावणाऱ्या या ट्रक ड्रायव्हर्सना खरी आणि चविष्ट खानावळ कुठे मिळते, हे त्यांच्यापेक्षा चांगलं कोणालाच ठाऊक नसतं. गुळगुळीत टेबल-खुर्च्या, मोठे मोठे रोषणाई केलेले बोर्ड आणि फॅमिली रेस्टॉरंटच्या गर्दीत जे सुखाचं, चवदार जेवण मिळत नाही, ते या हायवेच्या कडेला असलेल्या साध्या, कौलारू ढाब्यांवर मिळतं.

गेल्या काही वर्षांत मी या रोडवरून फिरताना, तिथल्या स्थानिक लोकांशी आणि लांबचा पल्ला मारणाऱ्या ट्रक ड्रायव्हर्सशी गप्पा मारत ५ अशे ढाबे शोधून काढलेत, जे गुगल मॅपवर कदाचित तुम्हाला सहजासहजी सापडणार नाहीत, पण तिथल्या जेवणाची चव एकदा चाखली की तुम्ही बोटं चाटत राहाल. चला तर मग, माझ्यासोबत या सफरीवर!

१. माऊली कृपा खानावळ (बोरीचा पाडा जवळ)

मनोरवरून वाड्याच्या दिशेने निघालं की थोडं पुढे गेल्यावर बोरीच्या पाड्यापाशी एका मोठ्या वडाच्या झाडाखाली हे हॉटेल आहे. हॉटेल कसले, हे तर एक मोठं पत्र्याचं शेड आहे. पण इथे संध्याकाळी ६ नंतर जी चुलीची लाकडं पेटतात, त्याचा सुवास रस्त्यावरून जाणाऱ्याला खिळवून ठेवतो.

हे सुद्धा वाचा : केळव्याचे माडवे (Coconut Climbers): विना सेफ्टी ५० फूट झाडावर चढणाऱ्या धाडसी तरुणांची गोष्ट

  • माझा स्वतःचा अनुभव: मी एकदा मित्रासोबत रात्री ९ च्या सुमारास इथे गेलो होतो. समोर दोन-तीन मोठे १४ टायरी ट्रक उभे होते. ड्रायव्हर्स खाटवेवर (खाटेवर) आडवे होऊन गप्पा मारत होते. आम्ही तिथे जाऊन ऑर्डर दिली—चुलीवरचं गावरान कोंबडीचं रस्सा आणि तांदळाची भाकरी.
  • खासियत काय आहे? इथे जेवण बनवणाऱ्या मावशी स्वतः पालघरच्या ग्रामीण भागातल्या आहेत. तो जो काळा मसाला ते वापरतात, तो घरगुती खलबत्त्यात कुटलेला असतो. चुलीच्या धुरामुळे त्या रश्याला एक वेगळाच ‘स्मोकी’ फ्लेवर येतो. आणि ती गरमागरम, फुगलेली तांदळाची भाकरी! त्या भाकरीचा तुकडा जेव्हा त्या तिखट रश्यात बुडवून तोंडात टाकला, तेव्हा अंगावर काटा आला होता.
  • ट्रक ड्रायव्हर्स का येतात? इथे जेवण एकदम स्वस्त आहे आणि दुसरी गोष्ट म्हणजे, इथे ड्रायव्हर्सना गाडी पार्क करायला खूप मोठी जागा मिळते.

२. हॉटेल दर्याकिनारा (नाव जरी दर्याकिनारा असलं तरी रस्ता डोंगराचा आहे!)

हे हॉटेल वाड्याच्या थोडे अलीकडे, एका छोट्या घाटाच्या वळणावर आहे. नाव ऐकून वाटेल की मासे मिळतील, पण भाऊ, इथलं मटण सुकं आणि बाजरीची भाकरी खाण्यासाठी युपी, पंजाबचे ड्रायव्हर्ससुद्धा गाडी बाजूला लावतात.

  • माझा स्वतःचा अनुभव: मी जेव्हा इथे गेलो, तेव्हा मालकाने मला सांगितलं, “नितेश भाऊ, आमचा मसाला आम्ही गोणपाटात बांधून विहिरीतल्या पाण्यात काही तास ठेवतो, त्यामुळे त्याचा तिखटपणा टिकून राहतो.” मला आधी वाटलं हा काय फेकाफेकी करतोय, पण जेव्हा जेवण समोर आलं, तेव्हा समजलं.
  • खासियत काय आहे? इथलं मटण चुलीवरच्या लोखंडी कढईत बनवलं जातं. ते इतकं मऊ असतं की हाडापासून मांस सहज वेगळं होतं. सोबत मिळणारा ‘आळणी रस्सा’ (सूप) तर अमृतासारखा लागतो. हिवाळ्याच्या दिवसात तर इथे बसायला जागा नसते.
  • लपलेलं सत्य: या ढाब्यावर बोर्ड इतका लहान आहे की जर तुम्ही ताशी ६० च्या स्पीडने गाडी चालवत असाल, तर तो डोळ्यांसमोरून निघून जाईल. फक्त ट्रक उभे राहिलेले दिसले की समजायचं, हेच ते ठिकाण!

३. साळुंखे मामांचा ढाबा (तांदूळवाडी फाट्याजवळ)

तांदूळवाडी किल्ला आपल्या पालघरची शान आहे. याच किल्ल्याच्या पायथ्याशी, हायवेवरून आत जाणाऱ्या रस्त्याच्या कोपऱ्यावर साळुंखे मामांचं एक छोटं हॉटेल आहे. इथे ट्रक ड्रायव्हर्स जेवायला कमी आणि ‘घरच्या सुखासाठी’ जास्त येतात, कारण मामांचा स्वभाव एकदम दिलदार आहे.

  • माझा स्वतःचा अनुभव: मामा स्वतः शेतकरी आहेत. त्यांच्या शेतातल्या भाज्या थेट चुलीवर चढतात. मी तिथे शेवभाजी आणि लसूण चटणी खाल्ली होती. ढाब्यावर पांढऱ्या रंगाच्या मातीच्या चुली आहेत, ज्या शेणाने सारवलेल्या असतात. तिथली ती शुद्धता मनाला भावते.
  • खासियत काय आहे? जर तुम्ही शाकाहारी असाल, तर याच्या तोडीस तोड जेवण अख्ख्या मनोर-वाडा रोडवर कुठेच मिळणार नाही. इथली शेवभाजी हॉटेलसारखी लालभडक आणि तेलकट नसते, तर चुलीवर हळूहळू शिजवलेली, घटसर आणि चवदार असते. सोबत मिळणारा कांदा आणि लिंबू अगदी ताजं असतं.
  • ड्रायव्हर्सचा अड्डा: रात्रीच्या वेळी लांबून येणारे ड्रायव्हर्स इथे स्वतःच्या घरून आणलेले डबे गरम करून घेण्यासाठी किंवा मामांच्या हातचा कडक चहा पिण्यासाठी थांबतात.

४. जय हनुमान हॉटेल (ढोकळे पाडा)

मनोर-वाडा रस्त्यावरील ढोकळे पाड्याच्या हद्दीत हे हॉटेल आहे. हे ठिकाण म्हणजे रात्रीच्या राजांचे, म्हणजेच ट्रकवाल्यांचे हक्काचे घर आहे. इथे टेबल-खुर्च्या नाहीत, तर लाकडी बाकडी आणि खाटा आहेत.

  • माझा स्वतःचा अनुभव: इथे मला मध्यप्रदेशचे दोन ट्रक ड्रायव्हर्स भेटले. ते म्हणाले, “हम गुजरात से कपडा लादकर भिवंडी जा रहे है, लेकिन खाना यही खाएंगे।” मी कुतूहलाने विचारलं असं काय आहे इथे? त्यांनी मला अंडी भुर्जी आणि चुलीवर शेकलेला जाड पराठा खायला लावला.
  • खासियत काय आहे? त्या चुलीच्या निखाऱ्यावर जो पराठा शेकला जातो, त्याची चव गॅसवरच्या पराठ्याला कधीच येऊ शकत नाही. भुर्जीमध्ये वापरलेली कोथिंबीर आणि हिरवी मिरची एकदम गावरान असते. तिखट इतकं बेताचं असतं की खाताना डोळ्यात पाणी येईल, पण हात थांबणार नाही.

५. माऊलींचा अस्सल खान्देशी ढाबा (वाड्याच्या हद्दीवर)

हा ढाबा मनोरवरून वाड्यात शिरताना अगदी शेवटच्या टप्प्यावर लागतो. जरी आपण पालघरमध्ये असलो, तरी खान्देशी ड्रायव्हर्सची संख्या इथे खूप जास्त असते. त्यामुळे त्यांच्या चवीनुसार हा ढाबा चालतो.

  • माझा स्वतःचा अनुभव: मी इथे वांग्याचं भरीत आणि कळण्याची भाकरी (ज्वारी आणि उडदाचे पीठ मिक्स) खायला गेलो होतो. चुलीवर वांगं भाजतानाचा जो सुवास सुटतो, तोच भूक दुप्पट करतो.
  • खासियत काय आहे? वांग्याचं भरीत एकदम अस्सल खान्देशी पद्धतीचं, शेंगदाणे आणि हिरवी मिरची ठेचून बनवलेलं असतं. सोबत मिळणारा चुलीवरचा कढईतला ‘ठेचा’ तर एवढा जहाल असतो की चांगल्या चांगल्यांचे कान लाल व्हावेत. पण ट्रक ड्रायव्हर्स हेच जेवण आवडीने खातात, कारण यामुळे त्यांचा रात्रीचा प्रवास करताना येणारी झोप उडून जाते!

हे सुद्धा वाचा : तारापूरच्या हातमागावरील साड्या: पालघरमधील विणकरांचे शेवटचे उरलेले कुटुंब

नितेशचे काही गुपित सल्ले (Tip from a Localite):

जर तुम्ही या रोडवरून जाणार असाल आणि तुम्हाला या ढाब्यांचा शोध घ्यायचा असेल, तर काही गोष्टी लक्षात ठेवा:
१. दिसण्यावर जाऊ नका: जिथे पाटी जुनी असेल, कौलं काळी पडलेली असतील आणि बाहेर एखादा जुना ट्रक उभा असेल, तिथेच खरी चव लपलेली असते.
२. लवकर पोहोचा: हे ढाबे खास करून रात्री धावणाऱ्यांसाठी असतात. त्यामुळे दुपारी कदाचित तुम्हाला फारसं काही मिळणार नाही. खरी मजा रात्री ८ नंतर सुरू होते.
३. फॅमिली घेऊन जाताना विचार करा: इथे लक्झरी टॉयलेट किंवा एसी रूम्स नसतात. हा रांगड्या माणसांचा रांगडा कट्टा आहे. जर तुम्हाला फक्त आणि फक्त अस्सल चवीची आवड असेल, तरच इथे पाय ठेवा.

आपल्या पालघरच्या या मातीत आणि चुलीच्या जेवणात जी माया आहे, ती मोठ्या शहरातल्या फाईव्ह स्टार हॉटेल्समध्ये कधीच मिळणार नाही. कधी वेळ मिळाला, तर मनोर-वाडा रोडवर गाडी फेका आणि या ५ ढाब्यांपैकी कुठल्याही एका ढाब्यावर जाऊन गावरान जेवणाचा आस्वाद घ्या.

पुन्हा भेटूच अशीच कुठलीतरी पालघरची खास सफर घेऊन! तोपर्यंत, जय महाराष्ट्र! जेवत राहा, फिरत राहा!

Leave a Reply